Co może niepokoić rodzica?
- częste, silne odginanie głowy i tułowia;
- wyraźna trudność w rozluźnieniu podczas pielęgnacji;
- stałe zaciskanie dłoni połączone z ograniczoną swobodą ruchu;
- krzyżowanie nóg lub wyraźne usztywnianie kończyn;
- asymetria i trudność w przyjmowaniu różnych pozycji.
Zachowanie dziecka zmienia się pod wpływem głodu, zmęczenia, płaczu i bodźców. Dlatego fizjoterapeuta obserwuje je w kilku sytuacjach, a nie wyciąga wniosków z jednego objawu.
Ocena zamiast etykiety
Badanie obejmuje jakość spontanicznego ruchu, zakresy, reakcje posturalne, symetrię i osiąganie umiejętności. Jeśli obraz może wskazywać na problem neurologiczny lub inną przyczynę medyczną, fizjoterapeuta zaleca kontakt z lekarzem.
Co może pomóc?
Postępowanie dobiera się indywidualnie. Może ono obejmować pozycje ułatwiające aktywny ruch, spokojne przejścia między pozycjami, modyfikację pielęgnacji i zadania dopasowane do tolerancji dziecka. Nie chodzi o mechaniczne „rozciąganie napięcia”.
Pilnie skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawiają się drgawki, zaburzenia świadomości, sinienie, trudność w oddychaniu, nagłe pogorszenie lub utrata umiejętności.